ارمنستان

ارمنستان در رسانه های فارسی زبان

خدمات آرمن پارس در کشور ارمنستان

شرکت آرمن پارس در ارمنستان تلاش می کند که اطلاعات صحیح و بروز درباره ارمنستان را در اختیار فارسی زبانان قرار دهد. ما همگام با اطلاع رسانی خدمات مورد نیاز شما را نیز در این کشور فراهم می کنیم. ما اماده ایم که در این موارد مشاور و همراه شما باشیم:

 - ثبت شرکت و دریافت کد اقتصادی برای بازرگانان و کارآفرینان

- گرفتن اجازه اقامت در کشور ارمنستان

- ارائه طرحهای اقتصادی و زودبازده در کشور ارمنستان

- راهنمایی جهت مهاجرت به اروپا (کشورهای حوزه شینگن + بریتانیا)

- تکمیل پرونده و تهیه کیس مناسب برای اخذ ویزای امریکا

در ضمن آرمن پارس برای اقامت کوتاه مدت و بلند مدت در ارمنستان، آپارتمانهای شیک و مجهز برای شما مهیا می کند. گردشگران محترم نیز می توانند برای سکونت چند روزه در این آپارتمانها با ما تماس بگیرند.

تلفن تماس : 37491468703+

تماس از داخل ارمنستان: 091468703

ایمیل: ghafghazestan@gmail.com

golchinfar : skype



برچسب‌ها: تور ارمنستان, اقامت ارمنستان, ثبت شرکت ارمنستان, ویزای شینگن, ویزای امریکا
+ نوشته شده در  شنبه چهارم آبان 1392ساعت 12:21  توسط جواد گلچین فر  | 

علاقمندان ایرانی به جشنواره بین المللی تئاتر هایفست می روند

موسسه هنرهای نمایشی باران از همکاری با جشنواره بین المللی تئاتر هایفست با حضور علاقمندان ایرانی در کشور لهستان و شرکت در سمینارها و ورک شاپ ها به منظور آشنایی با جو آثار هنری جهان و امکان مبادله‌ تجربیات و ایده‌های نو در عرصه تئاتر خبر داد. این آموزشگاه با همکاری جشنواره بین المللی تئاتر هایفست (High fest)) ارمنستان از علاقمندان سفر به این جشنواره که تئاتر کشورهای استقلال‌یافته شوروی سابق است ثبت نام می کند. این تور تئاتری برای تماشای نمایش های جشنواره و شرکت در ورکشاپ های تخصصی تئاتری که در حاشیه ی جشنواره برگزار می شود، برگزار می شود. جشنواره بین‌المللی تئاتر «های فست» هر ساله از اول تا دهم اکتبر در ایروان، پایتخت ارمنستان برگزار می‌شود. اجراهای جشنواره در ژانرها و گونه‌های مختلفی از جمله درام، کمدی، پانتومیم، سیرک، تئاتر خیابانی، و غیره اجرا می‌شوند و علاوه بر برنامه‌های اصلی جشنواره، سمینارها و کلاس‌هایی نيز، هم برای شرکت‌کنندگان و هم برای تماشاگران به منظور آشنایی با جو آثار هنری جهان و امکان مبادله‌ی تجربیات و ایده‌های نو در عرصه تئاتر، برگزار می‌شود. نام نویسی در این برنامه برای اعضای باران همراه با 10 درصد و برای اعضای تیوال 5 درصد تخفیف خواهد داشت. به اطلاع میرساند این تور به دو صورت هوایی با بهای ۱۷.۰۰۰.۰۰۰ ریال و ۲۲.۰۰۰.۰۰۰ ریال ارائه می شود، که شامل ویزا، بلیت رفت و برگشت، اسکان ،ترنسفر، غذا، کل بلیتهای نمایش های جشنواره، ورکشاپهای تخصصی، مراسم افتتامیه جشنواره و گشت خواهد بود.

خبرگزاری مهر

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام تیر 1393ساعت 16:10  توسط جواد گلچین فر  | 

سفر مخفیانه رئیس جدید مجلس ارمنستان به تل آویو

سفر مخفیانه گالوست ساکیان رئیس جدید پارلمان ارمنستان به سرزمین‌های اشغالی، موجی از خشم و نارضایتی در میان مردم جمهوری آذربایجان ایجاد کرده است.

به گزارش خبرگزاری فارس و به نقل از روزنامه ینی مساوات، کارمند موسسه وستنیک قفقازا اطلاعاتی درباره این سفر از منابع آگاه به دست آورده که بر این اساس کاهش همکاری نظامی بین جمهوری آذربایجان و رژیم صهونیستی و به رسمیت شناختن نسل کشی ارامنه توسط صهیونیست ها از موضوعات مورد بحث در این سفر بوده است. روزنامه ینی مساوات با اشاره به سفر رئیس جدید مجلس ارمنستان به سرزمین های اشغالی و تاکید بر اینکه دوستان و متفقان ابدی در سیاست هرگز وجود ندارند و تنها منافع دائمی مهم هستند می افزاید: از این منظر، اسرائیل نیز استثنا نیست چرا که امروز ارمنستان در اتحاد با اسرائیل علیه جمهوری آذربایجان و ترکیه قرار گرفته است. ینی مساوات اضافه می کند: ما منتظریم که اسرائیل به این پرسش ها پاسخ دهد و اگر طرف اسرائیلی واکنشی به این سؤالات نشان ندهد، ما این اخبار را واقعی تلقی خواهیم کرد. از سوی دیگر روزنامه بیزیم یول، مورخ 21/4/93 با اشاره به عملیات نظامی صهیونیست ها بر علیه مردم بی دفاع غزه از قول  ناطق کریم اف  عضو مجلس عالی حزب اسلامی آذربایجان نوشت:، بزودی پرچم‌های رژیم صهیونیستی در جمهوری آذربایجان در جهت حمایت از مردم غزه به آتش کشیده خواهد شد.

Fars News Agency

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم تیر 1393ساعت 18:53  توسط جواد گلچین فر  | 

حضور نمايندگان مسيحيان ارمنستان در مراسم افطار مسجد کبود ايروان

نمایندگان مسیحیان ارمنستان در مراسم اقامه نماز جماعت و افطار ایرانیان مسلمان این کشور در مسجد کبود شهر ایروان شرکت کردند.
به گزارش خبرنگار واحد مرکزی خبر از ایروان ، مجید مشکی ، رایزن فرهنگی ایران در ارمنستان گفت: به دعوت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی نمایندگان بلندپایه کلیسای مرکزی ارمنستان در مراسم افطار شرکت کردند تا با آیین مسلمانان بیشتر آشنا شوند.
اسقف هواکیم مانوکیان، مدیر بخش ارتباطات کلیسای مرکزی ارمنستان حضورش در مراسم ماه رمضان مسجد کبود ایروان را گامی در جهت تعمیق گفتگوی ادیان توصیف کرد و گفت: همه ما یک خداوند را پرستش می کنیم و به درگاه او دعا می کنیم پس به عنوان بندگان خداوند یکتا و پیروان ادیان الهی باید در کنار هم باشیم و گفتگوی ادیان را گسترش دهیم.

ایروان/ واحد مرکزی خبر/ اجتماعی 23 /04 /93

سازمان صدا و سیمای ج ا ا (واحد مرکزی خبر )

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم تیر 1393ساعت 22:17  توسط جواد گلچین فر  | 

آرشیل گورکی نقاش معروف ارمنی

آرشیل گورکی که نام اصلی او وستانیک مانوک آدویان بوده‌است، پانزده آوریل ۱۹۰۴ در روستایی به نام خارکوم در نزدیکی دریاچه وان در ارمنستان غربی به دنیا آمد. دوران کودکی او با مهاجرت پدرش، ستراگ، به آمریکا تیره و تار شد. گورکی در ۱۹۱۵ در نسل کشی ارامنه با مادر و خواهرش به منطقه‌ای تحت حمایت روسیه تزاری گریخت. در آن هنگام مردان ارمنی را از روستاها بیرون می‌بردند و می‌کشتند و زنها و کودکان را آن قدر به پیاده روی وا می‌داشتند که از گرسنگی جان بدهند. شوشان، مادر گورکی که زنی هنردوست بود به همین سرنوشت دچار شد و در ایروان درگذشت. این واقعه تلخ، خاطر گورکی نوجوان را که عاجزانه شاهد جان دادن مادر بود برای همیشه مشوش کرد.گورکی و خواهرش، وارتوش در سال ۱۹۲۰ به آمریکا کوچیدند و به پدرشان پیوستند و گورکی ضمن کار در یک کارخانه لاستیک سازی در یک هنرستان طراحی در بوستون به هنرآموزی مشغول شد.او در ۱۹۲۴ به نیویورک رفت و علاوه بر ادامه مطالعات هنری به عنوان مربی نقاشی به تدریس مشغول شد؛ فعالیتی که تا پایان عمر برای امرار معاش به آن پرداخت. دوران اقامت در نیویورک برای او سالهای پرباری بود و این شهر چند ملیتی تاثیر فرهنگی عمیقی بر او گذاشت.گلی که در تابلوی «نقاش و مادرش» بدست پسر نوجوان دیده می‌شود نماد آینده‌است .گورکی در اولین سالهای خلاقیت هنری، تحت تاثیر نقاش فرانسوی، پل سزان قرار داشت که خود وسطی میان سبکهای جدیدتر و جسورانه تر اوایل قرن بیستم بویژه کوبیسم به شمار می‌آید. شاید به همین دلیل منتقدان آثار این دوره از زندگی کورگی را «پست ایمپرسیونیستی» دانسته‌اند.او در آخرین سالهای دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ به کوبیسم و سپس به سوررئالیسم روی آورد. علاوه بر تاثیر پذیری فراوان از پیکاسو ، شاعر سیورریالیست فرانسوی تاثیر عمیقی بر او و کارش بجا گذاشت به طوری که گفته می‌شود «سیال بودن» اشکال و رنگها در نقاشی‌هایش مرهون پایبندی به اصول سورئالیسم است. گورکی هنرمندی تجربه گرا نیز بود و شگردهای مختلفی را می‌آزمود. از جمله مناظری از طبیعت را که بارها و بارها می‌کشید در وان حمام می‌شست؛ کاغذ را خشک می‌کرد و سطح ش را می‌سایید تا هویت آشنای اشیا و موجودات در نقاشی‌هایش تغییر کند و به زبانی نمادین و آبستره نزدیک شود. او در جست و جوی مضامین آثارش، از خاطرات کودکی و نوجوانی و فرهنگ عامیانه سرزمین هایی که می‌شناخت الهام می‌گرفت.امروزه گورکی را به عنوان یکی از سرچشمه‌های الهام برای انقلاب هنری دوران مدرن و از پیشگامان نقاشی آبستره اکسپرسیونیسم می‌شناسند. نقاشی‌های او در اغلب موزه‌های هنری بزرگ آمریکا موجود است. این آثار که بر معاصران گورکی بسیار تاثیرگذار بوده‌اند نوید استعدادی درخشان را می‌دهد که با مرگی زودهنگام از شکوفایی بازماند. در آنها همان طور که می‌توان رد پای دو سرزمین و فرهنگ مختلف را دید، نفوذ دو دوران مختلف نیز دیده می‌شود.گورکی در آمریکا با آن که دوستان فراوان و سرشناسی داشت، هیچگاه نتوانست اندوه و رنج گذشته را فراموش کند یا حتی بر آن فائق شود. به گفته زندگینامه نویسان رابطه او با پدرش که زمانی برای تامین معاش خانواده آنها را ترک کرده بود، هیچ گاه گرم و صمیمانه نشد.در بعضی نامه‌ها که به زبان ارمنی برای خواهرش نوشته از تنهایی خود در غربت و دلتنگی برای زادگاهش که در سالهای جنگ جهانی اول و نژاد کشی ارامنه از میان رفت، سخن گفته‌است. با این همه سیمای او در حافظه هنر معاصر به عنوان سیمای قهرمانی با میراثی از رنج و غم حک شده است؛ رنج و غمی که او آن را به دستمایه‌ای برای آفریدن زیبایی تبدیل کرد. در همان زمان همسرش، اگنس ماگرودر که از مدتی پیش با یکی از دوستان گورکی رابطه داشت، او را ترک کرد و دو دخترشان را با خود برد.ضربه نهایی چند روز بعد فرود آمد: در یک تصادف که بر اثر مستی دوستش در حین رانندگی رخ داد، کمر و گردن گورکی آسیب دید. نقاش ۴۴ ساله که با جسم و روحی فروپاشیده، از همیشه تنهاتر و درمانده تر شده بود، در حالی که نامش در فراسوی محافل هنری چندان شناخته شده نبود، خود را در خانه اش حلق آویز کرد (۱۹۴۸).در اولین دهه‌های قرن بیستم که مهاجران روس در آمریکای دچار رکود اقتصادی به تبار اشرافی از دست رفته و هنرشناسی خود می‌بالیدند و جاذبه‌های انقلاب اکتبر در میان روشنفکران و آزادیخواهان هنوز رنگ نباخته بود و ماکسیم گورکی نویسنده «مادر» در میان آرمان گرایان نویسنده‌ای معتبر به حساب می‌آمد... عجیب نبود که نقاشی کم و بیش گمنام با آرزوهای بزرگ در دیاری بیگانه، نام او را بر خود بگذارد و حتی خود را به بعضی آدمهای ظاهربین، برادرزاده گورکی و گاهی هم شاهزاده‌ای گرجی معرفی کند.البته انتخاب همین نام هم با توجه به معنایی که در زبان روسی دارد (تلخ) شاید گویای رنج و تلاطم درونی او باشد. اما به هر روی امروز دیگر گورکی در سایه نام «گورکی» زندگی نمی‌کند. او در آفتاب نقاشی‌هایش روئیده‌است و می‌روید.

Public Radio of Armenia

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم تیر 1393ساعت 16:51  توسط جواد گلچین فر  | 

آلکساندر مانتاشیان نیکوکار معروف ارمنی

"دِین خود را در قبال میهن فراموش نکنید". این معروف ترین جمله آلکساندر مانتاشیان نیکوکار پر آوازه ارمنی خطاب به دیگر کارآفرینان هم میهن خود می باشد. مانتاشیان جزء بزرگان نامی ارمنی در قرن گذشته می باشد و هر ساله مخارج تحصیل دویست دانشجو را پرداخت کرده است. اکنون جمله "مگه نوه مانتاشیان هستی" سالهاست که در میان ارامنه رواج داشته و به افراد نیکوکار گفته می شود. مانتاشیان ساکن تفلیس گرجستان بوده و سالیان دراز در انگلیس زندگی کرده است. وی با وجود ثروت هنگفتی که از طریق بهره برداری از چاه های نفت و کارخانجات مختلف بدست آورده بود، دارای زندگی ساده و دور از تشریفات بود و حتی در ترددهای داخل شهری از کالسکه نیز استفاده نمی کرد. وی عاشق قدم زدن در محله معروف "میدان" تفلیس بود و به تمامی افراد نیازمند کمک می کرد. شهرت مانتاشیان زبان زد همه جهانیان بوده و در تمامی شهرهای اروپایی وی را به خوبی می شناختند. این فرد نیکوکار از خانواده معمولی زاده شده و حتی نتوانسته بود تحصیلات مناسب کسب کند. مانتاشیان دارای هوش و استعداد فوق العاده بوده و از این طریق توانست به تجارت جهانی دست یابد. وی درکنار زندگی پر بار و مشغله فراوان همیشه در صف اول فعالیت های اجتماعی ملت بوده و برای تحصیلات جوانان ارزش بسیاری قایل بود. این فرد معروف مخارج تحصیلات "کومیتاس" روحانی و کارشناس نامی فرهنگ و موسیقی ارمنی را بر عهده گرفته و اولین پیانوی مورد علاقه "کومیتاس" را از خارج برای وی تهیه کرده است. کارخانجات و شعبات تولیدی وی در شهرهای قفقاز، روسیه، لهستان، ترکیه، فرانسه، مصر، هندوستان و حوزه خلیج فارس شعبه داشته و ارامنه بسیاری از این شهرها در صنایع متعلق به مانتاشیان مشغول به کار بودند. وی آنگاه سهامدار بانک بزرگ قفقاز گشته و از این طریق نیز به هم میهنان و هم کیشان خود کمک های شایانی نموده است. منزل خانواده مانتاشیان در محله سولولاک تفلیس هنوز نیز از مراکز مورد علاقه بازدید کنندگان شهر بوده و نقاشی ها و حکاکی های ایوان و نرده های زیبای خانه هنوز نیز نمایان می باشد. عکس دریا آلکساندرووا همسر مانتاشیان نیز زینت بخش قسمتی از دیوارهای ایوان خانه می باشد. در قسمت های مختلف شهر نیز ساختمان های معروف متعلق به این خانواده نامی هم چنان پا بر جا می باشند. اخیرأ نیز از مجسمه "آلکساندر مانتاشیان" در ایروان جنب کلیسای کاتوقیکه خیابان آبوویان پرده برداری گشت.

Public Radio of Armenia

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم تیر 1393ساعت 16:49  توسط جواد گلچین فر  | 

شارل آزناوور خواننده معروف ارمنی اهل فرانسه

شارل آزناوور در سال ١٩٢٤ از پدر و مادری ارمنی موقتاً ساکن پاریس، به دنیا آمد. پدر بزرگ پدرش آشپز تزار روس نیکلای دوم بود و خانوادۀ مادرش از تجار ارمنی ترکیه بودند. شارل آزناوور زمانی در پاریس به دنیا آمد که پدرو مادرش درراه مهاجرت از گرجستان به آمریکا مدت کوتاهی توقف کرده بودند. شاید تولد شارل باعث شد که آنها در فرانسه بمانند. ذوق هنری شارل آزناوور در هنرپیشگی و خوانندگی خیلی زود خود را نشان داد و از هفده سالگی در کاباره های پاریس به خوانندگی پرداخت. ٢٢ساله بود که با ادیت پیاف خوانندۀ پرآواز فرانسوی آشنا شد . سپس موسیقی ترانه های چندین خوانندۀ بزرگ فرانسوی چون میستنگت و ژولیت گرکو را ساخت .از سن سی سالگی هنر شارل آزناوور از مرزهای فرانسه فرا تر رفت ودوره کنسرت هایی را در گوشه و کنار جهان آغاز کرد. در پاریس هم از این پس درهای بزرگترین و پرشکوه ترین سالن های کنسرت به رویش باز شد. به هر کجا که رفت موفقیتی درخشان در انتظارش بود. با ترانه هائی چون "لاماما" و "لابوهم " آوازه اش جهانی شد..ترانه های شارل آزناوور حال و هوائی رومانتیک دارد. زیبا و مردم پسند است و از همین رو در جائی بین ترانه های ژاک برل که نخبه پسند تر است و ترانه های جانی هالیدی که سبک تر و عامیانه پسند است قرار می گیرد.زندگی هنری شارل آزناوور ابعاد دیگری نیز دارد. او کارهای سینمائی نیز کرده است .از سناریو نویسی گرفته تا بازی در فیلم. او از جمله در فیلم "طبل" بازی کرد که در سال ١٩٧٩ برندۀ نخل طلائی در فستیوال کن شد. تعداد جوائز بین المللی که شارل آزناوور گرفته است و رقم صفحه هائی که فروخته است بیرون از شمار است. شارل آزناوور خواننده و بازیگر مشهور ارمنی-فرانسوی در خانواده‌ای به دنیا آمد که وحشت کشتارهای جمعی ارامنه در امپراتوری عثمانی را تجربه کرده بود. او در اوج شهرت خود و مخصوصا در زمان زمین‌لرزه اسپیتاک و بعد از استقلال جمهوری ارمنستان همواره همبستگی خود را با کشور ارمنستان و مردم ارمنی حفظ کرده است. کمک‌های او به بازماندگان زمین‌لرزه در منطقه گیومری، دومین شهر ارمنستان، باعث شد اهالی این شهر تندیس او را در یکی از میادین شهر برافرازند. آزناوور سال‌ها نمایندگی جمهوری ارمنستان را در سازمان‌های بین‌المللی، از جمله در یونسکو، به عهده داشته و هم اکنون سفیر ارمنستان در کشور سوئیس است.

Public Radio of Armenia

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم تیر 1393ساعت 16:47  توسط جواد گلچین فر  | 

ویلیام سارویان نویسنده معروف ارمنی اهل آمریکا

ویلیام سارویان در آمریکا به دنیا آمد و در آمریکا بزرگ شد و در همان جا نیز چشم از جهان فروبست. آنچه سارویان نوشت به زبان انگلیسی بود، اما تبار ارمنی او در تاروپود آثارش تنیده شد. بسیاری از نویسندگان نامدار جهان را می¬ شناسیم که وقتی در سرزمینی جز زادگاهشان زندگی کردند، یا حتی آنانی که به اجبار تن به تبعید دادند ، اگر نگوییم که ریشه¬های خود را به دست فراموشی سپردند، اما می¬توانیم به یقین مدعی شویم که رویکردی جهان وطنی پیدا کردند. شاید امروز کمتر کسی باشد که وقتی آثار جوزف کنراد را می¬خواند زادگاه اصلی او، یعنی لهستان را به یاد بیاورد و یا با خواندن آثار آرتور کوستلر چندان نشانی از سرزمین مادری¬¬اش، مجارستان بیابد.اما ویلیام ساوریان هرگز سرزمین آبا و اجدادی خود را از یاد نبرد. او در فرزنوی کالیفرنیا به دنیا آمد، به سال ، در خانواده¬ای مهاجر که از امپراتوری عثمانی ، ترکیه کنونی، به آمریکا کوچ کرده بود. ویلیام سه ساله بود که پدرش از دنیا رفت و او و خواهر و برادرش را به یتیم¬خانه¬ای در اوکلند کالیفرنیا فرستادند و بعدها تجربه زندگی در یتیم¬خانه به نوشته ¬هایش راه یافت. پنج سال بعد اعضای خانواده به همت مادر ویلیام که توانست کاری برای خود دست و پا کند دوباره دور هم جمع شدند. ویلیام کار و تحصیل را با هم توأمان کرد تا بتواند از باری که بر دوش مادرش بود اندکی بکاهد. اما وقتی مادرش نوشته¬های پدر ویلیام را به او نشان داد ، او نیز مصمم شد تا نویسنده شود.نخستین داستان¬های ویلیام سارویان در دهه منتشر شد و مضمون این داستانها به تجربه¬های دوران کودکی او در میان باغداران کالیفرنیا برمی¬گشت و یا بی¬ریشگی مهاجران را در داستان¬هایش نشان می¬داد. مجموعه داستان کوتاه او با عنوان « نام من آرام است» که در منتشر شد و به ماجراهای پسری جوان و خانوادۀ مهاجرش می¬پرداخت به مجموعه¬ای پرفروش در جهان بدل شد و ترجمۀ آن به بسیاری از زبان¬های دنیا این داستان¬ها را دردسترس همگان قرار داد.زندگی شخصی سارویان درگیر فراز و نشیب¬های فراوان بود. به سال با کارول مارکوس یا کارل گریس پیوند زناشویی بست که بازیگر سینما بود و حاصل این ازدواج یک پسر و یک دختر شد به نامهای آرام و لوسی.اما عادات بد ویلیام زندگی زناشویی آن دو را دستخوش آشفتگی ساخت که در به جدایی او از همسرش انجامید و در 1951 باز به زندگی با هم روی آوردند تا سرانجام جدایی کارول از سارویان در 1952 و ازدواجش با یکی دیگر از بازیگران سینما برای همیشه به این وصلت پایان داد.سارویان در سن 72 سالگی بر اثر ابتلا به سرطان پروتستات درگذشت. نیمی از خاکسترهای او در کالیفرنیاست و نیمی دیگر در ارمنستان و در نزدیکی مزار سرگئی پاراچانف، کارگردان نامدار سینمای ارمنستان.سارویان نویسنده¬ای پرکار بود. او به نوشتن خاطرات و زندگی¬نامه دلبستگی فراوان داشت و نثر شاعرانه¬ اش در زندگینامه ¬نویسی از ویژگی ¬های بارزش بود. 25 نمایشنامه، بیش از 25 رمان و دهها داستان کوتاه در کارنامۀ نویسندگی¬ اش جای گرفته است که رمان کمدی انسانی یکی از این میان است که دکتر سیمین دانشور به فارسی ترجمه کرده است.در دنیای نمایشنامه ¬نویسی سارویان را بیش از هر چیز با نمایشنامۀ « دوران زندگی تو » می ¬شناسند. همین نمایشنامه بود که جایزۀ پولیتزر را در 1939 از آن خود کرد و پس از آن جایزۀ منتقدان نمایش نیویورک از آن سارویان شد. و در 1948 از روی این نمایشنامه فیلمی سینمایی با بازی جیمز کاگنی ساختند.

Public Radio of Armenia

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم تیر 1393ساعت 16:45  توسط جواد گلچین فر  | 

ارنست درویشیان نظامی معروف ارمنی-آمریکایی

ارامنه سراسر جهان دارای مشاهیر، نویسندگان، هنرمندان، سیاستمداران و نظامیان معروفی می باشند که در این بین ارنست درویشیان سرهنگ بازنشسته ارتش آمریکا جای ویژه خود را دارد. کنگره ایالات متحده آمریکا تا کنون به 87 نفر مدال افتخار داده است که نظامی ارمنی یکی از آنان می باشد. ارنست درویشیان در شهر ریچموند آمریکا متولد شده و در دوران جنگ جهانی دوم به ارتش آمریکا پیوسته است. وی به پاس خدمات و رشادت های خود در جبهه ایتالیا به نشان عالی سردار ملی نائل گشته است. اهالی زادگاه وی در سال 1945 با شکوه خاصی از وی استقبال کرده و کنگره آمریکا نادرترین مدال خود را به وی اعطا کرده است. ارنست درویشیان حتی انعام نقد دریافتی از دولت را نیز به صندوق جانبازان ارتش اهدا کرده است. آمریکا در دوره جنگ جهانی دوم دارای حدود دویست هزار سکنه ارمنی بوده است که بیش از یک دهم آنان به خدمت اعزام شده و پانصد نفر از آنان در جنگ قربانی گشته اند. درویشیان جزء یگان مشترک آمریکایی- آنگلیسی بوده است که در ژوئیه سال 1943 در سواحل ایتالیا پیاده گشته و به سمت سیسیل پیشروی کرده اند. نیروهای متفقین در بهار سال بعد توانستند وارد رم پایتخت ایتالیا گشته و دولت فاشیستی را مجبور به فرار کردند. در یگی از درگیری های سنگین یگان درویشیان تحت محاصره نیروهای فاشیستی ایتالیا قرار گرفته و تار و مار گشت. فقط درویشیان توانست حلقه محاصره دشمن را شکسته و حتی گروهی از فاشیست ها را اسیر کند. با رسیدن قوای کمکی درویشیان توانست اسرای ایتالیایی را تحویل داده و فرماندهی ارتش را شیفته رشادت های خود کند. ارنست درویشیان بعد از پایان جنگ در پایگاه های ارتش آمریکا در اروپا و اقیانوس اطلس خدمت کرده، نایب فرمانده لژیون ملی آمریکا و مشاور نظامی دولت بوده و سپس با درجه سرهنگی بازنشسته شده است. وی به غیر از مدال های عالی حکومت آمریکا به مدال های افتخار دولت در تبعید لهستان طی جنگ جهانی دوم، مدال رشادت دولت جدید ایتالیا و دو مدال ستاره برنز و صلیب نقره ای نیز نائل گشته است. سرهنگ بازنشسته ارنست درویشیان در سال 1984 فوت کرده و در شهر زادگاهش ریچموند به خاک سپرده شده است.

Public Radio of Armenia

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم تیر 1393ساعت 16:43  توسط جواد گلچین فر  | 

زندگی و آثار آرمن جیگرخانیان هنرمند نامی ارمنی

آرمن جیگرخانیان هنرمند پر آوازه ارمنی اکنون هشتاد سال دارد. وی در فیلم های فراوانی در ارمنستان و روسیه شرکت داشته و چه در نقش اول و چه در نقش های دیگر خوش درخشیده است. فیلم های "درود، این منم"، "مثلث"، "گیکور"، "آغاز ماه سپتامبر "، "تهران 1943"، "عروس شمال"، "تاج تزار"، "ستاره امید" و "علی بابا و چهل دزد بغداد " از جمله فیلم های دوران شوروی می باشند که جیگرخانیان در آن نقش بازی کرده است. وی از نظر تعداد و کیفیت فیلم ها از معدود هنرمندان جهان بوده و خصوصیات بارز فرهنگ ارمنی نیز در نقش های وی مشهود می باشد. آرمن جیگرخانیان در بین ارامنه ارمنستان، شوروی سابق و ارامنه سراسر جهان کاملأ شناخته شده بوده و فیلم های وی هنوز نیز به نمایش در می آید. جملات معروف و کنایه آمیز هنرنمایی جیگرخانیان هنوز نیز زبان زد مردم می باشد. آرمن جیگرخانیان در سال 1935 میلادی در ایروان متولد گشته است. وی پدر خود را ندیده و تحت حمایت شوهر جدید مادرش بزرگ شده است. یلنا واسیلونا مادر وی از هیچ کوششی برای تربیت آرمن نوجوان دریغ نورزیده و وی را به هنرستان فرستاده است. این هنرمند نامی در خاطرات خود همیشه قید کرده است که انتخاب رشته هنرنمایی را مدیون مادر خود می باشد. آرمن برای کسب تحصیلات عالیه در رشته هنر و بازیگری در سن هجده سالگی راهی مسکو می گردد، ولی به علت لهجه غلیظ و عدم مهارت در زبان روسی مردود گشته و به وطن باز می گردد. وی در انیستیتوی تئاتر و بازیگری ارمنستان ثبت نام کرده و در حضور "وارتان عجمیان" استاد معروف کسب علم کرده و در تئاتر "سوندوکیان" کار می کند. دانشجوی فعال تئاتر سپس در گروه "آرمن گولاکیان" به ایفای نقش های مختلف پرداخته و سیزده سال در تئاتر روسی ایروان کار کرده است. جیگرخانیان سپس بار دیگر تصمیم سفر به مسکو را گرفته و این بار موفق می گردد تا در فیلم های مختلف تلویزیونی و سینمایی بازیگری کند. این هنرمند پرکار که زمانی به علت عدم تبحر به زبان روسی نتوانست در مدرسه عالی قبول شود اکنون به یکی از معروفترین هنرمندان روسیه تبدیل گشته، شناخت جهانی یافته و در مسکو تئاتر مخصوص خود را دایر کرده است. آرمن جیگرخانیان جزء معروفترین دهه ارامنه سرشناس بوده و میلیونها تن در ارمنستان و خارج مشتاق دیدن فیلم ها و نمایش های وی می باشند. کوشایی و جدیت وی زبان زد هنرمندان نسل جوان و روشنفکران بوده . منتظر کارهای جدید وی می باشند. جیگرخانیان خود بارها اعلام کرده است که نقش های پیشنهادی به وی باید دارای عمق انسانی و عاطفی بوده و وی تنها در این صورت دعوت به هنرنمایی را قبول می کند. "درود، این منم" اولین فیلم معروف جیگرخانیان می باشد که وی را به سینمای شوروی شناساند و راه ورود وی را به عرصه بزرگ هنری مسکو هموار ساخت. آرمن جیگرخانیان خود بارها اعلام کرده است که وی در وهله اول هنرمند تئاتر می باشد و "تئاتر منزل وی بوده و خواهد ماند".

Public Radio of Armenia


برچسب‌ها: هنرمند ارمنی
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم تیر 1393ساعت 16:39  توسط جواد گلچین فر  | 

مطالب قدیمی‌تر