صد سال پس از واقعه نسل کشی، ارامنه در سوریه همچنان قتل عام می شوند. همچنین مقدسات مسیحیان در سوریه مورد توهین قرار می گیرند. رابرت فیسک در مقاله ای در ایندپندنت به این موضوع اشاره کرده و یادآور شده است که وی 30 سال پیش شخصا بر روی تپه ای مشرف به رودخانه هابور سوریه جمجمه و استخوان های قربانیان نسل کشی ارامنه را از زیر خاک در آورده است. به گفته فیسک این ها بقایای تنها بخشی از یک و نیم میلیون ارمنی بود که در اوایل قرن بیستم توسط دولت ترکیه عثمانی قربانی نسل کشی سازمان یافته شدند. امروز در مطبوعات هیچ اشاره ای به این موضوع نمی شود که ارامنه مسیحی بار دیگر مجبور به ترک این مناطق و کوچ به لبنان، اروپا و آمریکا شده اند. کلیسایی که مکان دفن بقایای اجساد قربانیان نسل کشی و شاهد زنده آن بوده است، آسیب دیده است. فیسک می افزاید." گرچه اسرائیل بی شرمانه تاکید دارد که نسل کشی ارامنه به هیچ وجه نسل کشی نبوده است، با این وجود ساکنین اسرائیل از کشتار ارامنه به عنوان شعا (هلوکاست) یاد می کنند." فیسک در مقاله خود با اشاره به توهین به مقدسات مسیحیان در سوریه، تاکید کرده است."صدها مبارز ترک که از نسل کسانی هستند که در سال 1915 میلادی درصدد نابودی ارامنه بر آمدند، اکنون در قالب نیروهای القاعده کلیسا های ارمنی را مورد تهاجم قرار می دهند." فیسک همچنین به کشته شدن دو کودک خردسال ارمنی توسط شورشیان مسلح سوریه اشاره کرده است.
روبرت مارکاریان