ارمنستان کشوری است محدود در خشکی که از غرب با ترکیه و از شمال با گرجستان هم مرز است و قدمتی بیش از اغلب کشورهای دیگر اروپایی دارد. از آنجایی که این کشور در مسیر جاده کهن ابریشم قرار گرفته، بخشی از قلمرو امپراتوری های گوناگون بوده و در طول تاریخ خود تحت تأثیر فرهنگهای مختلفی بوده است. به دنبال فروپاشی اتحاد شوروی در سال ۱۹۹۱، ارمنستان استقلال خود را بازیافت اما بلافاصله بر سر منطقه عمدتا ارمنی زبان قره باغ علیا وارد جنگی خونین با جمهوری آذربایجان شد. ارمنستان یکی از مناطق اولیه گسترش دین مسیحیت بود و قدمت اولین کلیساهای آن به قرن چهارم میلادی باز می گردد. در طول قرن های پس از آن، تحت کنترل ایرانیان، رومیان، مغول ها و ترکها بوده و در بخشی هایی از تاریخ خود مستقل نیز بوده است. از این رو میراث فرهنگی و معماری غنی آن، ترکیبی از ویژگی های مختلف از فرهنگ های گوناگون بوده است. زبان ارمنی شاخه ای از زبان های هند و اروپایی است ولی الفبای آن منحصر به فرد است.
در قرن شانزدهم صفویان و عثمانی ها ارمنستان را میان خود تقسیم کردند. بخش شرقی آن در اوایل قرن نوزدهم جزوی از قلمرو امپراتوری روسیه تزاری شد و بخش دیگر آن همچنان تحت کنترل امپراتوری عثمانی باقی ماند. بین سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷، صدها هزار ارمنی توسط امپراتوری عثمانی کشته شدند. دولت ارمنستان می خواهد که جامعه جهانی و مخصوصا ترکیه بپذیرند که این کشتار را نسل کشی بوده است. چندی پیش پارلمان فرانسه لایحه‌ای را تصویب کرد که بر اساس آن، انکار نسل‌کشی بودن کشتار ارامنه جرم تلقی خواهد شد. این تصمیم با واکنش شدید دولت ترکیه رو به رو شد و سفیرش را از پاریش فراخواند. اما دولت ترکیه وقوع نسل کشی را رد کرده و مدعی است که کشته شدگان، ماننده بسیاری از ترک ها قربانیان حوادث جنگ جهانی اول هستند. این دو کشور رابطه دیپلماتیک ندارند. دولت های دو کشور در اکتبر ۲۰۰۹ بر سر عادی سازی روابط توافق کردند. گرچه ترکیه گفته است که بازکردن مرزهایش منوط به حل مناقشه قره باغ علیا از سوی ارمنستان ست. ارمنستان در پایان جنگ جهانی اول به عنوان یک جمهوری استقلال خود را اعلام کرد ولی دیری نپایید که در آغاز دهه ۱۹۲۰، توسط انقلابیون بلشویک جزو اتحاد جماهیر شوروی شد. در پس سقوط اتحاد شوروی ر سال ۱۹۹۱ ارمنستان اعلام استقلال کرد اما نظامیان روس در پایگاه نظامی گیومری در این کشور باقی ماندند. از اواسط دهه ۱۹۹۰ دولت دست به اصلاحات اقتصادی زد که موجب ثبات و رشد اقتصادی شد و در سال ۲۰۰۱ ارمنستان به عضویت شورای اروپا درآمد.

بیکاری و فقر کماکان در ارمنستان گسترده است و مشکلات اقتصادی ارمنستان پس از تحریمهای تجاری توسط همسایگانش، ترکیه و جمهوری آذربایجان، بر سر مناقشه قره باغ وخیم تر شد. با وجود این مشکلات، اقتصاد ارمنستان سالها رشد دورقمی داشته اما در سال ۲۰۰۸ سقوط شدیدی داشت. مناقشه بر سر قره باغ علیا ، ناحیه ای در جمهوری آذربایجان که اکثریت جمعیت آن را ارامنه تشکیل می دهند، از زمان استقلال مجدد ارمنستان در سال ۱۹۹۱، بر سر سیاست ارمنستان سایه اندخته است. در همان سال جنگ تمام عیاری میان جمهوری آذربایجان و ارمنی های ناحیه قره باغ با حمایت دولت و ارتش رمنستان درگرفت. با وجود اعلام آتش بس در سال ۱۹۹۴، مناقشه قره باغ همچنان حل نشده باقی مانده است. ارمنستان که مانند تعدادی از جمهوری های اتحاد شوروی سابق، بیشتر گاز مورد نیاز خود را از روسیه تأمین می کند، با مشکل افزایش شدید قیمت گاز در سالهای اخیر روبرو بوده است. گاز وارداتی از طریق خط لوله ای که از گرجستان می گذرد به ارمنستان می رسد. ارامنه موج های مهاجرت متعددی داشته اند و جمعیت مهاجر بزرگی از ارامنه در خارج از ارمنستان زندگی می کند. ولی مهاجرتهای سالهای اخیر به حد نگران کننده ای رسیده است. تخمین زده می شود که از زمان استقلال یک چهارم از جمعیت ارمنستان، اساسا جوانان، در جستجوی زندگی بهتر به خارج مهاجرت کرده اند.

BBC